அமெரிக்க இரான் போர்

 அமெரிக்க இரான் போர்

40 நாட்கள் நீடித்த அமெரிக்கா-ஈரான் போருக்குப் பிறகு, ஹோர்முஸ் நீரிணை திறக்கப்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில், அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் இரண்டு வார கால போர்நிறுத்தத்தை அறிவித்தார். ஈரான் இதற்கு ஒப்புக்கொண்டது; ஆனால், இஸ்ரேல் லெபனான் மீது தாக்குதல் நடத்தியதைத் தொடர்ந்து, அந்த நீரிணையை மீண்டும் மூடியது.

அமெரிக்க மற்றும் ஈரானியப் பிரதிநிதிக் குழுக்களுக்கு இடையிலான பேச்சுவார்த்தைகள் இஸ்லாமாபாத்தில் நடைபெற்றன; ஆனால், அமெரிக்கக் குழுவை வழிநடத்திய துணை ஜனாதிபதி வான்ஸ் அறிவித்தபடி, அப்பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்தன.

ஈரானுக்கு எதிரான அமெரிக்க-இஸ்ரேலியப் போர் விரைவில் மீண்டும் தொடங்கும் — ஆனால், மிக மிகப் பெரிய அளவில் — என்பதே எனது தனிப்பட்ட கருத்தாகும். அதற்கான காரணங்கள் இவைதான்:

ஈரான் தனது சுதந்திரத்தை நிலைநாட்டவும், அமெரிக்காவைத் துச்சமென மதித்துச் செயல்படவும் அனுமதிக்கப்பட்டால் — வளர்ந்த நாடுகளின் நவீன காலனித்துவங்களாகவே பெரும்பாலும் திகழும், மேலும் மேற்கத்திய நாடுகளின் ஏவலாட்களாகச் செயல்படும் அரசாங்கங்களைக் கொண்ட பிற பின்தங்கிய நாடுகளும் (எடுத்துக்காட்டாக, அமெரிக்காவின் கைப்பாவைகளாக விளங்கும் மத்திய கிழக்கு மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்க அரசாங்கங்கள்) — மக்கள் அழுத்தத்தின் காரணமாகக் கிளர்ந்தெழுந்து, தங்களின் சுதந்திரத்தை நிலைநாட்ட முற்படும். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய காலத்தில் நிறுவப்பட்ட நவீன காலனித்துவ உலக ஒழுங்கை இது முழுமையாகச் சீர்குலைத்துவிடும் என்பதால், அமெரிக்க அரசாங்கத்திற்கு இது முற்றிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாக அமையும் மேலும், வளர்ந்த நாடுகளுக்குப் பெரும் பொருளாதார சேதத்தை ஏற்படுத்தும்.

ஈரானியர்கள் சரணடைய மறுத்துவிட்டதால், அவர்களின் சுதந்திரத்தை நசுக்கும் நோக்கில், அமெரிக்க மற்றும் இஸ்ரேலியப் படைகள் மிக விரைவில் — அநேகமாக அணு ஆயுதங்கள் உட்பட — இன்னும் அதிக சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி அவர்கள் மீது மீண்டும் தாக்குதல் நடத்துவது உறுதி.

அமெரிக்காவின் உண்மையான ஆட்சியாளர்கள் அதன் பெரும் வணிக வர்க்கமே. இந்த வர்க்கத்தில் பெரும்பாலும் ஆயுத உற்பத்தியாளர்களே ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர். இவர்கள் போர்களை விரும்புகிறார்கள், அதன் மூலம் தங்கள் தயாரிப்புகளுக்கான (ஆயுதங்களுக்கான) தேவை தொடரும், அல்லது அதிகரிக்கும்; இதனால் அவர்களுக்கு அதிக இலாபம் கிடைக்கும்.

ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவர விரும்பினாலும், அமெரிக்காவின் உண்மையான ஆட்சியாளர்களாகத் திகழும் — போரின் மூலமே செழித்து வளரும் — அமெரிக்க ஆயுத உற்பத்தியாளர்கள் அவரை அவ்வாறு செய்ய அனுமதிக்க மாட்டார்கள்; ஏனெனில், போர் என்பது ஆயுதங்களுக்கான தேவையை அதிகரிக்கச் செய்து, அதன் மூலம் அவர்களின் இலாபத்தைப் பெருக்குகிறது. அமைதி நிலவும்போது ஆயுதங்களுக்கான தேவை குறைவதோடு, அதன் விளைவாக அவர்களின் இலாபமும் குறைகிறது. எனவே, வாயளவில் அவர் எதை வேண்டுமானாலும் கூறினாலும், செயலில் தனது எஜமானர்களான அந்த ஆயுத உற்பத்தியாளர்களின் கட்டளையை மீற ட்ரம்ப்பால் துணிய இயலாது.

ஹார்முஸ் நீரிணை கப்பல் போக்குவரத்திற்காகத் திறக்கப்படாவிட்டால், அமெரிக்கா உட்பட உலகம் முழுவதும் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு விலைகள் விண்ணை முட்டும் அளவுக்கு உயரும். இது அமெரிக்க மக்களிடையே அமெரிக்க அரசாங்கத்திற்கு எதிரான கடுமையான எதிர்வினையைத் தூண்டும் (ஏற்கனவே அமெரிக்காவின் பல நகரங்களில் பிரம்மாண்டமான ‘மன்னர்கள் வேண்டாம்’ என்ற போராட்டங்கள் நடைபெற்றுள்ளன); மேலும், வரவிருக்கும் நவம்பர் மாதத்தில் நடைபெறவுள்ள நாடாளுமன்ற இடைக்காலத் தேர்தல்களில் குடியரசுக் கட்சியினரின் வெற்றி வாய்ப்புகளையும் இது மேலும் பாதிக்கும்.

ஹோர்முஸ் நீரிணையைத் திறப்பதற்கான ஒரே வழி, அமெரிக்க-இஸ்ரேலியப் படைகள் தரைப்படைகளையும் உள்ளடக்கிய வகையில், அப்பிராந்தியத்தின் மீது பெரும் வலிமையுடன் தாக்குதல் நடத்துவதே ஆகும்.

ஈரானுக்கு எதிரான போரை மீண்டும் தொடங்காமல் இருப்பது என்பது தோல்வியை ஒப்புக்கொள்வதாகும்—அதுவும் ஒரு பின்தங்கிய நாட்டிடம் தோல்வியை ஒப்புக்கொள்வதாகும். எந்தவொரு வல்லரசும் இதை அவ்வளவு எளிதில் செய்வதில்லை; ஏனெனில், இது அவர்களுக்குப் பெரும் அவமானத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதோடு, உலக அரங்கில் அவர்களின் செல்வாக்கையும் குறைத்துவிடும்.

வியட்நாம் போர் ஏறக்குறைய முடிவடையும் தருவாய் வரை, அதாவது 1972 டிசம்பர் வரை கூட B-52 ரக விமானங்கள் மூலம் 'ஆபரேஷன் லைன்பேக்கர்' (Operation Linebacker) குண்டுவீச்சுகளை அமெரிக்கர்கள் தொடர்ந்து மேற்கொண்டிருந்தனர் என்பதை நினைவுகூரலாம்.

எனவே, இன்னும் மோசமான நிலை வரவிருக்கிறது என்றும், ஈரானியர்கள் பெரும் தியாகங்களுக்குத் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்றும் நான் வருத்தத்துடன் கணிக்கிறேன்.

நன்றி - கட்ஜு சார்