இந்தியாவில் தேர்தல் - 2026
ஜனநாயக கோட்பாடும் நடைமுறையும்:
சாதியும் வகுப்புவாதமும் தான் இந்திய தேர்தல்களின் மையக்கரு
அரசியலின் குற்றமயமாதல்:
தேர்தல்கள் மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துகின்றனவா?
இந்தியாவிற்குப் ஜனநாயகம் பொருத்தமானதா?
இந்தியாவில் தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்கம், கேரளா, அசாம் ஆகிய மாநிலங்களுக்கும், புதுச்சேரி யூனியன் பிரதேசத்திற்கும் சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் விரைவில் நடைபெறவுள்ளன. அதனைத் தொடர்ந்தும், மேலும் சில மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் தேர்தல்கள் நடைபெறவுள்ளன. இந்தியாவில் 28 மாநிலங்களும் 8 யூனியன் பிரதேசங்களும் உள்ளது.
எனவே, இயல்பாகவே ஒரு கேள்வி எழுகிறது: ஜனநாயகம் இந்தியாவிற்குப் பொருத்தமானதா?
பொதுவாகவும், கொள்கை ரீதியாகவும் பார்க்கையில், ஜனநாயகம் என்பது மிகவும் இனிமையான ஒரு சொல்லாகவே ஒலிக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மக்களே தங்களை ஆண்டுகொள்வதை விடச் சிறந்தது வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
ஆனால் இந்தியாவில் அது உண்மையில் எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது என்பதையே காண வேண்டும்.
இந்திய அரசியலைப் பற்றிச் சிறிதளவேனும் அறிந்த எவருக்கும், இந்தியாவில் அரசியல் என்பது பெரும்பாலும் சாதி மற்றும் மத ரீதியான வாக்கு வங்கிகளின் அடிப்படையிலேயே இயங்குகிறது என்பது தெரியும். நமது மக்களில் 90 சதவீதத்தினர் வாக்களிக்கச் செல்லும்போது, அவர்கள் வேட்பாளரின் தகுதியையோ — அவர் நல்லவரா, கெட்டவரா, படித்தவரா, படிக்காதவரா, குற்றப் பின்னணி கொண்டவரா இல்லையா போன்ற அம்சங்களையோ — கருத்தில் கொள்வதில்லை. மேலும், வேலையின்மை பெருகுகிறதா அல்லது அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்கிறதா என்பதையும் அவர்கள் தங்கள் மனதில் கொள்வதில்லை. அவர்கள் பார்ப்பதெல்லாம் வேட்பாளரின் சாதி அல்லது மதம் மட்டுமே (அல்லது அவர் சார்ந்த கட்சி தான் பிரதிநிதிப்பதாகக் கூறும் சாதி அல்லது மதம் மட்டுமே).
2024 மக்களவைத் தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஏறக்குறைய பாதிப் பேர் குற்றப் பின்னணியைக் கொண்டிருந்தனர் என்பதே இதற்குச் சான்றாகும்.
இது எதை நிரூபிக்கிறது? இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான வாக்காளர்கள், தாங்கள் வாக்களிக்கும் வேட்பாளர் ஒரு குற்றவாளியா இல்லையா என்பதைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதில்லை; அவர்கள் அவருடைய சாதியையோ அல்லது மதத்தையோ மட்டுமே பார்க்கிறார்கள் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. டஜன் கணக்கான மக்களைக் கொன்ற, மிகவும் இழிபுகழ் பெற்ற ஒரு கொள்ளையரான பூலன் தேவி, தான் போட்டியிட்ட தொகுதியில் பெரும்பான்மையாக இருந்த ஒரு பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகவே மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
சாதியமும் வகுப்புவாதமும் நிலப்பிரபுத்துவச் சக்திகளாகும்; இந்தியா முன்னேற வேண்டுமெனில் இவை அழிக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், (இந்தியாவில் நடைமுறையில் உள்ள) ஜனநாயகம் இச்சக்திகளை மேலும் வலுப்படுத்தி, ஆழமாக வேரூன்றச் செய்கிறது (ஏனெனில், அது இச்சக்திகளின் அடிப்படையிலேயே இயங்குகிறது). அப்படியிருக்கையில், ஜனநாயகம் இந்தியாவிற்கு நன்மை பயப்பதாக எப்படிக் கூற முடியும்?
ஒவ்வொரு அரசியல் நடவடிக்கைக்குமான அளவுகோல் ஒன்றே ஒன்றுதான்: அது மக்களின் வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்துகிறதா? அது அவர்களுக்குச் சிறந்த வாழ்க்கையை அளிக்கிறதா? அந்தப் பார்வையிலிருந்து பார்க்கையில், இந்தியாவில் நடைமுறையில் உள்ள ஜனநாயகம் மக்களுக்குச் சிறந்த வாழ்க்கையை அளிப்பதில்லை என்பது தெளிவாகிறது.
எடுத்துக்காட்டாக, வரவிருக்கும் தமிழகச் சட்டமன்றத் தேர்தலில் திமுக வெற்றி பெற்றால் என்ன, அல்லது அதிமுக வெற்றி பெற்றால் என்ன — அதனால் என்ன பயன்? தமிழக மக்களுக்கு இது சற்றும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததல்ல; ஏனெனில், பெரும்பாலான தமிழர்களின் அவலமான வாழ்க்கையில் இது எவ்வித மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தப்போவதில்லை.
பீகாரில் தேர்தல்கள் நியாயமான முறையில் நடத்தப்பட்டிருந்தாலும்கூட, பெரும்பாலான பீகார் மக்கள் சாதி மற்றும் மத ரீதியிலேயே வாக்களித்திருப்பார்கள். அதிகபட்சமாக, இது தலைமைத்துவத்தில் ஒரு மாற்றத்தை — அதாவது, நிதிஷ் குமாருக்குப் பதிலாக தேஜஸ்வி யாதவ் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்பதை — ஏற்படுத்தியிருக்கலாம்; ஆனால், பெரும்பாலான பீகார் மக்களின் அவலமான வாழ்க்கையில் இது எவ்வித மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்காது.
ஜனநாயகம் என்பது பகுத்தறிவுள்ள மனங்களைக் கொண்ட மக்களுக்காகவே அமைக்கப்பட்ட ஒரு நிறுவனமாகும். ஆனால், பெரும்பாலான இந்தியர்களின் மனங்கள் சாதியவாதம் மற்றும் மதவாதத்தால் நிரம்பியுள்ளன. அப்படியிருக்கையில், ஜனநாயகம் இந்தியாவிற்குப் பொருத்தமானது என்று எப்படிக் கூற முடியும்?
- Katju sir
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக