அரசியலமைப்பு நம்மைத் தவறவிட்டதா அல்லது மக்கள் அரசியலமைப்பைத் தவறிவிட்டார்களா?

 அரசியலமைப்பு நம்மைத் தவறவிட்டதா அல்லது மக்கள் அரசியலமைப்பைத் தவறிவிட்டார்களா?

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் மேற்கத்திய சட்ட மாதிரிகளிலிருந்து பின்பற்றி உருவாக்கப்பட்டது. நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்கள், பிரிட்டனிடமிருந்து நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் மற்றும் சுதந்திரமான நீதித்துறை, அமெரிக்க அரசியலமைப்பிலிருந்து அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் கூட்டாட்சி அமைப்பு, ஐரிஷ் அரசியலமைப்பிலிருந்து மாநிலக் கொள்கையின் வழிகாட்டுதல் கோட்பாடுகள் போன்றவற்றை பின்பற்றி உருவாக்கப்பட்டது.

இவ்வாறு இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பேச்சுச் சுதந்திரம், சுதந்திரம், சமத்துவம், மதச் சுதந்திரம் மற்றும் மதச்சார்பின்மை போன்ற நவீன கொள்கைகளைக் கொண்டிருந்தது, மேலும் அது நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம், சுதந்திர நீதித்துறை, அரசியல் சார்பற்ற அதிகாரத்துவம் போன்ற நவீன நிறுவனங்களை அமைத்தது.

இந்த நவீன அரசியலமைப்பு 1947 இல் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றபோது இருந்த ஒரு பெரும் நிலப்பிரபுத்துவ நாட்டின் மீது திணிக்கப்பட்டது.

எனவே இந்திய அரசியலமைப்பு மற்றும் இந்திய சமூகம் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்துப்போகவில்லை, அரசியலமைப்பு நவீனமானது, சமூகம் நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் பின்தங்கிய நிலையில் இருந்தது.

இந்த நவீன அரசியலமைப்பு நமது நிலப்பிரபுத்துவ, பின்தங்கிய சமூகத்தை மாற்றி, நவீன யுகமாக உயர்த்தும் என்பதே நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்களின் சிந்தனையாக இருந்தது.

மேலும் ஓரளவிற்கு, 1950ல் அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்பட்ட பிறகு சில காலம் அது செய்தது. பெண்கள் உட்பட அதிகமான குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லத் தொடங்கினர், பொறியியல் கல்லூரிகள் மற்றும் இரும்பு ஆலைகள் அமைக்கப்பட்டன.

ஆனால் அதன் பிறகு இந்த செயல்முறை தலைகீழாக மாறியது, நமது நவீன நிறுவனங்கள் படிப்படியாக நிலப்பிரபுத்துவமயமாக்கப்பட்டன, மேலும் பேச்சு சுதந்திரம், சுதந்திரம், மதச்சார்பின்மை போன்ற நவீன கோட்பாடுகள் கிடப்பில் இடப்பட்டன. 2014 பாஜக ஆட்சியில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான அட்டூழியங்கள் அபரிமிதமாக அதிகரித்துள்ளன, பேச்சு சுதந்திரம் கணிசமாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது, அரசாங்கம் மற்றும் வகுப்புவாத சிந்தனை யாளர்கள் மீதான விமர்சனம் ஆபத்தானது, ஜெர்மனியில் நாஜி காலத்தில் இருந்தது போல.

இது எப்படி நடந்தது?

நிலப்பிரபுத்துவ நாட்டை நவீன நாடாக மாற்றுவது ஒரு நவீன அரசியலமைப்பு அல்லது நவீன சட்டங்களை உருவாக்குவதன் மூலம் மட்டுமே அடைய முடியும் என்பது நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்களின் அடிப்படை தவறான கருத்து என்பதால் இது நடந்தது.

உண்மையில், 17ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்தில், பிரான்சில் நடந்தது போல், தேசபக்தி, தன்னலமற்ற, நவீன எண்ணம் கொண்ட தலைவர்களால் நடத்தப்படும் வலிமைமிக்க வரலாற்று மக்கள் போராட்டத்தால் மட்டுமே இத்தகைய தீவிர மாற்றத்தை அடைய முடியும் என்பதை பிரான்ஸ் 1789, ரஷ்யாவில் 1917, மற்றும் சீனாவில் 1924-49, வரலாற்று அனுபவங்களும் காட்டுகின்றன.

இத்தகைய மக்கள் போராட்டமும், மக்கள் புரட்சியும் இல்லாமல், ஒரு நவீன அரசியலமைப்பை உருவாக்கி, நிலப்பிரபுத்துவ, பின்தங்கிய சமூகத்தின் மீது மேலே இருந்து திணிப்பதன் மூலம் ஒரு தேசத்தின் இத்தகைய தீவிரமான மாற்றம் சாத்தியமாகும் என்று நம்புவது முற்றிலும் தவறானது.