இளைஞர்களின் புத்திசாலிதனம்

 இளைஞர்களின் புத்திசாலிதனம்

ஒருவர் மூன்று மணி நேரம் வெகு சாதாரணமாக என்னுடைய நேரத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஷேர் மார்க்கெட் பற்றி துருவி துருவி விசாரித்து சென்றார். அவரிடம் ஒன்றை கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஆர்வம் இல்லை மாறாக பணம் சீக்கிரம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற வெறி இருந்தது. 

நான் இன்றைய இளைஞர்களை புத்திசாலிகளாக மட்டுமே பார்க்கிறேன். எப்படி இவன் சம்பாதிக்கிறான், இவனிடமே கற்றுக்கொண்டு இவனையே போட வேண்டும். இது தான் அவன் குறிக்கோள். 

நான் ஒரு நாளைக்கு 20 மணி நேரம் உழைத்தேன். மீதி 4 மணி நேரத்தில் தான் சமைப்பது,  துணி துவைப்பது,  அயன் செய்வது மற்றும் உறங்குவது. இப்படியே சுமார் 20 மணி நேரம் படித்து கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்தேன். 

ஆனால் அவர் மூன்று மணி நேரத்தில் எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொண்டு விட்டு சென்று விட வேண்டும். நான் ஒரு android app செய்து online விட்டேன். அதனால் என்ன லாபம் என்று கேட்டார். அந்த app இன் idea ஒருவேளை கிளிக் ஆனால் எனக்கு பணம் வரும் அதற்க்கு சில காலம் ஆகலாம் என்றென். 

Google policy change ஆகி சுமார் ஒரு 12 அல்லது 15 பேர்  review எழுத வேண்டும் என்றார்கள். நான் அவரிடமும் கேட்டேன். அந்த app download செய்ய 100 ரூபாய் ஆகும். அவர் என்னிடம் 100 ரூபாய் இல்லை என்றார். சரி என்று நான் 100 ரூபாய் அனுப்பி விட்டேன் ஆனால் அவர் review எனக்கு எழுத வில்லை. review தான் எழுத வில்லையே அப்புறம் அந்த பணத்தை எனக்கு திருப்பியும் அனுப்பல.  காரணம் அந்த app மூலம் எதாவது பெரிய தொகை கிடைத்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று வயிறு எரிகிறது. Bloody fool. அதற்க்கு அவர் அந்த app இல் இந்த மாதிரி நியூ feature சேர்க்கலாம் என்றார். ஓத்தா அதற்க்கு ஒம்மாளா பணம் தருவாள் இன்னும் development செய்வதற்கு.  அவனவன் என்ன எல்லாம் முயற்சி செய்து முன்னேறி வருகிறான். இதிலே எனக்கு அட்வைஸ் மயிறு வேற. அதிலிருந்து என்னை கண்டால் மறைந்து கொள்வார். 

பெண்களின் தற்போதைய நிலை

 பெண்களின் தற்போதைய நிலை 

நேற்று காலை திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் இருக்கும் மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகம் வழியாக வரவேண்டிய சூழ்நிலை இருந்தது

அப்பொழுது அந்த பல்கலைக்கழகத்திற்கு வெளியே நின்று கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணை ஒருவன் பைக்கில் சுற்றி தொல்லை செய்து கொண்டிருந்தான். வண்டியை நிப்பாட்டி விட்டு அந்த பெண்ணிடம் சென்று ஏதோ சத்தம் போட்டு வண்டியில் ஏற சொல்லி சத்தம் போட்டு கொண்டிருந்தான். நான் காரை நிப்பாட்டி விட்டு இவர்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். அவள் அவனுடன் செல்ல மறுத்து பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு சென்று அமர்ந்து கொண்டாள.

அவன் அங்கும் சென்று அமந்துகொண்டான். அவன் எழுந்து எதிரில் இருக்கும் பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு சென்று அமர்ந்து கொண்டாள். எனக்கு பொறுமை இல்லை. நான் காவல்துறைக்கு போன் செய்து சொன்னேன். அவர்கள் சரியாக கேட்கவில்லை என்றார்கள். நான் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் இருந்து கூப்பிடுகிறேன். என்னை அழையுங்கள் என்று கூறிவிட்டு வைத்துவிட்டேன். 

நான் பேருந்து நிலையம் நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன், கண்ட்ரோல் ரூமில் இருந்து அழைத்து விசாரித்தார்கள். பிரச்சினையை சொல்லி நான் இங்கேயே இருக்கிறேன் வாருங்கள் என்றேன். அதற்குள் அவன் பெண்ணை பைக்கில் ஏற்றிக்கொண்டு தென்காசி பக்கம் சென்று விட்டான். 

காவல்துறையினர் வந்து விட்டார்கள். அவர்களிடம் விவரத்தை சொல்லி,  அவர்கள் சென்ற வழியையும் சொல்லி தினமும் இங்கே பாதுகாப்பு ஏற்பாடு செய்து தாருங்கள் என்று பேசி முடித்துவிட்டு வந்தேன். 

குறிப்பு: 

அந்த இடத்தில் இருந்து ஆண் மற்றும் பெண்கள் சுமார் 300 பேருக்குமேல் இருந்தும் ஒருவர் கூட ஏன் என்று அந்த பெண்ணுக்காக சென்று கேட்கவில்லை. இதே அவர்கள் வீட்டு பிள்ளை என்றால் இப்படி சும்மா நிப்பார்களா?  எனக்கு மனசே சரியில்லை. தப்பு நடக்கும் போது பார்த்துவிட்டு போக முடியவில்லை, என்னமோ தொண்டையில் வலிக்குது,  உடம்பெல்லாம் நடுங்குது. அந்த பெண்ணோட தாய்,  தந்தை எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு படிக்க அனுப்பி இருப்பார்கள். இந்த தலைமுறையோட நாம் பட்ட கஷ்டம் போதும் நீயாவது நல்லா இருக்க வேண்டும் என்று தான் எல்லா தாயும் தந்தையும் படிக்க அனுப்பி வைக்கிறார்கள். 

நான் மீண்டும் சொல்லிவருவது மனிதர்களிடம் பேச விரும்புவதில்லை. நல்ல எண்ணம் இருப்பதில்லை,காட்டுமிராண்டி கூட்டம் அதனால் தான் உங்கள் பார்வைக்கு பைத்தியம் மாதிரி வாழ்ந்து வருகிறேன். 

நான் சென்ற மாதம் துப்பாக்கி லைசென்ஸ்க்கு விண்ணப்பிக்க போனேன். என் நண்பர் ரங்கன் தடுத்து விட்டார். நமக்கு தேவையில்லை என்று சொல்லி விட்டார். 

இந்தியாவில் தேர்தல் - 2026

 இந்தியாவில் தேர்தல் - 2026

ஜனநாயக கோட்பாடும் நடைமுறையும்:

சாதியும் வகுப்புவாதமும் தான் இந்திய தேர்தல்களின் மையக்கரு

அரசியலின் குற்றமயமாதல்:

தேர்தல்கள் மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துகின்றனவா?

இந்தியாவிற்குப் ஜனநாயகம் பொருத்தமானதா?

இந்தியாவில் தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்கம், கேரளா, அசாம் ஆகிய மாநிலங்களுக்கும், புதுச்சேரி யூனியன் பிரதேசத்திற்கும் சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் விரைவில் நடைபெறவுள்ளன. அதனைத் தொடர்ந்தும், மேலும் சில மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் தேர்தல்கள் நடைபெறவுள்ளன. இந்தியாவில் 28 மாநிலங்களும் 8 யூனியன் பிரதேசங்களும் உள்ளது.

எனவே, இயல்பாகவே ஒரு கேள்வி எழுகிறது: ஜனநாயகம் இந்தியாவிற்குப் பொருத்தமானதா?

பொதுவாகவும், கொள்கை ரீதியாகவும் பார்க்கையில், ஜனநாயகம் என்பது மிகவும் இனிமையான ஒரு சொல்லாகவே ஒலிக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மக்களே தங்களை ஆண்டுகொள்வதை விடச் சிறந்தது வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

ஆனால் இந்தியாவில் அது உண்மையில் எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது என்பதையே காண வேண்டும்.

இந்திய அரசியலைப் பற்றிச் சிறிதளவேனும் அறிந்த எவருக்கும், இந்தியாவில் அரசியல் என்பது பெரும்பாலும் சாதி மற்றும் மத ரீதியான வாக்கு வங்கிகளின் அடிப்படையிலேயே இயங்குகிறது என்பது தெரியும். நமது மக்களில் 90 சதவீதத்தினர் வாக்களிக்கச் செல்லும்போது, ​​அவர்கள் வேட்பாளரின் தகுதியையோ — அவர் நல்லவரா, கெட்டவரா, படித்தவரா, படிக்காதவரா, குற்றப் பின்னணி கொண்டவரா இல்லையா போன்ற அம்சங்களையோ — கருத்தில் கொள்வதில்லை. மேலும், வேலையின்மை பெருகுகிறதா அல்லது அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை உயர்கிறதா என்பதையும் அவர்கள் தங்கள் மனதில் கொள்வதில்லை. அவர்கள் பார்ப்பதெல்லாம் வேட்பாளரின் சாதி அல்லது மதம் மட்டுமே (அல்லது அவர் சார்ந்த கட்சி தான் பிரதிநிதிப்பதாகக் கூறும் சாதி அல்லது மதம் மட்டுமே).

2024 மக்களவைத் தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஏறக்குறைய பாதிப் பேர் குற்றப் பின்னணியைக் கொண்டிருந்தனர் என்பதே இதற்குச் சான்றாகும்.

இது எதை நிரூபிக்கிறது? இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான வாக்காளர்கள், தாங்கள் வாக்களிக்கும் வேட்பாளர் ஒரு குற்றவாளியா இல்லையா என்பதைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதில்லை; அவர்கள் அவருடைய சாதியையோ அல்லது மதத்தையோ மட்டுமே பார்க்கிறார்கள் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. டஜன் கணக்கான மக்களைக் கொன்ற, மிகவும் இழிபுகழ் பெற்ற ஒரு கொள்ளையரான பூலன் தேவி, தான் போட்டியிட்ட தொகுதியில் பெரும்பான்மையாக இருந்த ஒரு பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகவே மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

சாதியமும் வகுப்புவாதமும் நிலப்பிரபுத்துவச் சக்திகளாகும்; இந்தியா முன்னேற வேண்டுமெனில் இவை அழிக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், (இந்தியாவில் நடைமுறையில் உள்ள) ஜனநாயகம் இச்சக்திகளை மேலும் வலுப்படுத்தி, ஆழமாக வேரூன்றச் செய்கிறது (ஏனெனில், அது இச்சக்திகளின் அடிப்படையிலேயே இயங்குகிறது). அப்படியிருக்கையில், ஜனநாயகம் இந்தியாவிற்கு நன்மை பயப்பதாக எப்படிக் கூற முடியும்?

ஒவ்வொரு அரசியல் நடவடிக்கைக்குமான அளவுகோல் ஒன்றே ஒன்றுதான்: அது மக்களின் வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்துகிறதா? அது அவர்களுக்குச் சிறந்த வாழ்க்கையை அளிக்கிறதா? அந்தப் பார்வையிலிருந்து பார்க்கையில், இந்தியாவில் நடைமுறையில் உள்ள ஜனநாயகம் மக்களுக்குச் சிறந்த வாழ்க்கையை அளிப்பதில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக, வரவிருக்கும் தமிழகச் சட்டமன்றத் தேர்தலில் திமுக வெற்றி பெற்றால் என்ன, அல்லது அதிமுக வெற்றி பெற்றால் என்ன — அதனால் என்ன பயன்? தமிழக மக்களுக்கு இது சற்றும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததல்ல; ஏனெனில், பெரும்பாலான தமிழர்களின் அவலமான வாழ்க்கையில் இது எவ்வித மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தப்போவதில்லை.

பீகாரில் தேர்தல்கள் நியாயமான முறையில் நடத்தப்பட்டிருந்தாலும்கூட, பெரும்பாலான பீகார் மக்கள் சாதி மற்றும் மத ரீதியிலேயே வாக்களித்திருப்பார்கள். அதிகபட்சமாக, இது தலைமைத்துவத்தில் ஒரு மாற்றத்தை — அதாவது, நிதிஷ் குமாருக்குப் பதிலாக தேஜஸ்வி யாதவ் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்பதை — ஏற்படுத்தியிருக்கலாம்; ஆனால், பெரும்பாலான பீகார் மக்களின் அவலமான வாழ்க்கையில் இது எவ்வித மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்காது.

ஜனநாயகம் என்பது பகுத்தறிவுள்ள மனங்களைக் கொண்ட மக்களுக்காகவே அமைக்கப்பட்ட ஒரு நிறுவனமாகும். ஆனால், பெரும்பாலான இந்தியர்களின் மனங்கள் சாதியவாதம் மற்றும் மதவாதத்தால் நிரம்பியுள்ளன. அப்படியிருக்கையில், ஜனநாயகம் இந்தியாவிற்குப் பொருத்தமானது என்று எப்படிக் கூற முடியும்?

- Katju sir

இரண்டு முதியவர்கள்

 இரண்டு முதியவர்கள்

        இரண்டு முதியவர்கள் புனித யாத்திரை மேற்கொண்டு சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள் அதில் ஒருவர் எனக்கு தாகமாக இருக்கிறது நான் அருகில் இருக்கும் கிராமத்திற்கு சென்று  தண்ணீர் அருந்திவிட்டு உங்களுக்கும் தண்ணீர் கொண்டு வந்து உங்களிடம் சேர்ந்து கொள்கிறேன் என்று சொல்கிறார் மற்றவரும் சென்று வாருங்கள் என்று சொல்கிறார் அவர் ஒரு கிராமத்தில் வீட்டின் முன்பு செல்கிறார் அப்பொழுது அந்த வீட்டிற்கு முன்னாடி ஒரு முதியவர் சுயநினைவு இல்லாமல் படுத்து கிடக்கிறார் 

அதை பார்த்துவிட்டு வீட்டினுள் செல்கிறார் அங்கு இருக்கும் அவரது மனைவி மகள்கள் பேரன் பேத்திகள் அனைவருமே சுயநினைவு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள் அப்பொழுது அவர் யோசனை செய்கிறார் எதனால் இவர்கள் எல்லாம் மயக்கம் அடைந்து கிடக்கிறார்கள் என்று அப்பொழுது அவர் அவருக்கு புரிகிறது இவர்கள் அனைவரும் பசியில் மயக்கத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று புரிந்து கொள்கிறார் அதன் பிறகு அருகில் இருக்கும் கடைக்கு சென்று பால் ரொட்டி அனைத்தையும் வாங்கி வந்து அவர்களுக்கு கொடுத்துவிட்டு நாம இரவில் தங்கி இருந்துவிட்டு நாளைக்கு புனித பயணத்தை தொடங்கலாம் என்று முடிவு செய்கிறார் 

அதன் பிறகு இந்த வீட்டில் இருந்த அனைவரும் மயக்கத்தில் இருந்து தெளிவாகி விட்டார்கள் இருந்தாலும் இவரால் அவர்களை விட்டு செல்ல முடியவில்லை அதன் பிறகு மறுபடியும் கடைக்கு சென்று உணவுப் பொருள்களை வாங்கி வந்து அருகில் இருக்கும் கிணற்றில் தண்ணீர் இறைத்து அவர்களுக்கு உணவு பரிமாறி கொடுக்கிறார் அதன் பிறகு இவர் புனித பயணத்தை தொடங்கலாம் என்று நினைக்கும் பொழுது அவர்களை விட்டு செல்ல மனமில்லை அவர்களுக்கு ஏதாவது நம்மால் முடிந்த வருமானத்திற்கான வழி செய்து கொடுத்துவிட்டு செல்லலாம் என்று முடிவு செய்கிறார்  

அதன் பிறகு இவர் வருமானத்திற்காக ஒரு குதிரையை அவர்களிடம் வாங்கி கொடுத்து அதை வைத்து வருமானத்தை பெருக்கிக் கொள்கிறார்கள் அதன் மூலம் பொருளாதாரத்தில் வளர்ச்சி அடைகிறார்கள் அவர்கள் சந்தோஷமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் அதில் இருந்த பேரப்பிள்ளைகள் அனைத்தும் தாத்தா தாத்தா என்று இவரை பாசத்தோடு அழைக்கிறார்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறார்கள் அதன் பிறகு இவர் புனித பயணம் மேற்கொள்வதற்கான முயற்சியில் தன் கையில் இருந்த பணப்பையை பார்க்கிறார் அதில் புனித பயணம் தொடர்ந்து செல்வதற்கு போதுமான பணம் இல்லாததா அவர் மறுபடியும் வீட்டிற்கு திரும்பி சென்று விடுகிறார் இவர் வீட்டிற்கு சென்று இவர் செய்து வந்த தொழில் தேனீக்கள் வளர்த்து தேன் வியாபாரம் செய்வது வருகிறார் இவர் அந்த தேனீக்களை போய் பார்க்கும் பொழுது நார்மலாக இருக்கும் தேனை விட அதிக தேனை சேமித்து வைத்திருந்தது இந்த தேனீக்கள் அவர் வருகைக்காக நான் இந்த சிறுகதையை 20 வருடங்களுக்கு முன்னால் திரும்பத் திரும்ப தொடர்ந்து பல இரவுகள் விடிய விடிய இந்த கதையை    படித்துக் கொண்டிருந்தேன் அன்று எனக்கு கிடைத்த ஒரு வெளிச்சம்   கிடைத்து   

அதன் பிறகு நான் என் தலையில் இருந்த ஆணவம் அகங்காரம் தற்பெருமை பிடிவாதம்  இவை அனைத்தையும் எனது தலையில் இருந்து எடுத்து விட்டேன் அதன் பிறகு எனது பணப்பையை எடுத்து இல்லாதவர்கள் அனைவருக்கும் உதவி செய்து கொண்டு எனது பணப்பையை வெற்றிடமாகவே வைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்  அதன் பிறகு எனது பணப்பையை யாரோ ஒரு விதத்தில் எனது பணப்பையை நிரப்பிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள் நானும் அதை வெற்றிடமாகவே வைத்திருக்கிறேன் நான் இன்று 10க்கும் மேற்பட்ட பிள்ளைகளை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் இதுவே நான் இந்த புத்தகத்தில் கறறுக்கொண்ட மிகப்பெரிய பாடம்